قوانین کشور را مجلس تعیین می‌کند. قانون را نماینده‌ی مجلس پیشنهاد می‌دهد؛ در جمهوری، رهبر و وزیرانی که کرسی ندارند هم می‌توانند پیشنهاد دهند. به‌جز دیکتاتور، هر کس فقط یک پیشنهاد باز در یک زمان دارد و صاحب آن تا وقتی باز است می‌تواند پیشنهاد را پس بگیرد. فقط نمایندگان رأی می‌دهند: یک‌بار بله یا خیر که بعداً عوض نمی‌شود؛ رأی کسی که کرسی‌اش را از دست بدهد، ساقط می‌شود.

رأی‌گیری 24 ساعت طول می‌کشد. در پایان مدت، اگر تعداد بله از خیر بیشتر باشد قانون پذیرفته می‌شود؛ در تساوی یا وقتی هیچ رأیی داده نشود، رد می‌شود. اگر تعداد بله از نصف کرسی‌های مجلس بیشتر شود، قانون بدون انتظار پذیرفته می‌شود؛ استقلال منطقه همیشه 24 ساعت صبر می‌کند. قوانین سریع، مثل مالیات، انتقال خزانه و اتحاد، به‌جای مجلس با یک تأیید وزیر مربوط یا رهبر پذیرفته می‌شوند؛ نام و پرچم کشوری که رهبر پیشنهاد داده فوراً اعمال می‌شود.

اعلام دیکتاتوری و لغو آن قوانین 80% هستند. اگر 80% کرسی‌ها بله رأی دهند، بدون انتظار پذیرفته می‌شود؛ و در پایان مدت، اگر 80% رأی‌های داده‌شده بله باشد، پذیرفته می‌شود؛ شرط حد نصاب وجود ندارد. برای اعلام دیکتاتوری، کشور باید دست‌کم 7 روزه باشد.

در دیکتاتوری، انتخاب رهبر متوقف می‌شود و انتخابات مجلس ادامه دارد. قوانینی غیر از قوانین سریع را دیکتاتور یا وزیر مربوط تأیید می‌کند و قانون بلافاصله اجرا می‌شود؛ قانونی که ظرف 24 ساعت تأیید نشود، ساقط می‌شود. مجلس دیکتاتوری را با همان قاعده‌ی 80% لغو می‌کند و دیکتاتور نمی‌تواند در این رأی‌گیری شرکت کند. اگر دیکتاتور استعفا دهد، دیکتاتوری پایان می‌یابد و واگذار نمی‌شود؛ در هر دو حالت انتخابات زودهنگام رهبر با مدت 24 ساعت فوراً شروع می‌شود.